PASSATO
Quanno er pensiero corre e va ar passato
me sento tante vorte un poco frastornato.
Me pare d’esse un vecchio registratore,
che riavvolge er proprio nastro co’ stridore
Le voci allegre so’ lontane e accavallate,
a stento se distinguono sortanto le risate.
Solo la sofferenza è chiara e strigne er core
e scennono le lacrime copiose der dolore !