E’ già passato ‘n anno da quer ggiorno…
piantasti ‘na cipolla co’ l’amore,
‘na manciata de tera tutt’intorno,
pe’ vede a primavera sboccià er fiore.
Mò è fiorito e rosso er tulipano…
er còre mio ricorda e nun vò crede…
Gl’hai dato vita… co’ le dorci mano…
ma tu, ‘sto fiore, nun lo poi più vede!