'Inte a 'stu vico, Averza a San Giuanne,
'a dinte 'e llastre 'e 'na fenesta 'nchiusa,
'addò 'nce 'a miso appesa 'na cumeta,
mezza scassata e senza lampadine,
se vede appena, 'inte a' 'nu scialle niro,
'na vicchiarella sola dinte 'o scuro,
senza 'na cumpagnia, senza nisciuno.
cu 'na manella stesa 'n faccia 'o vetro
'a veco 'e scerià, llà addò s'appanna,
e cu chell'ata… s'ha strignuto 'o scialle
che se ne scenne sempe 'a copp' 'e spalle.
guarda lla ffora cu chill'uocchie bbelle;
cu chella faccia triste e scunzulata,
…pare che aspetta sempe a coccheruno.
ma ormaje so' anne - chesto è risaputo -
int' a chella casa nun ce va nisciuno!
nisciuno l'è rimasto, vive sola!
sulo 'nu figlio tène e 'o tène fòra!
"Hadd' accuppà 'o mare" – Ieve dicenne… -
"Perciò se po’ vènì …vène a Natale!".
mò haggio capito 'o ggesto 'e chesta stella
appesa a 'sta fenesta 'e 'sti ghiurnate…,
…sarrà pe' fa' capì pe' quanno vène…:
mammà sta ccà, …mammella è viva ancora!