Pate, nun te cuncosco e si pate,
'a croce addò me 'nchiuvato,
e 'a pena c’aggio scuntato.
pate, ca nun se torna cchiù arrete,
'a strada ca aggio pigliato
è assaje cchiù scura ‘e sti prete,
pate, ma me turmenta na voce:
l’odio è ‘na via senza sole...
chissà si tu c’hê mai pensato
ca ll’ammore genera ammore.
Padre.
padre, non ti conosco e sei padre,
la croce dove mi hai inchiodato
e la pena che ho scontato.
padre, qui non si torna più indietro,
la strada che mi hai lasciato
è molto più scura di queste pietre.
padre, ma mi tormenta una voce:
l’odio è una via senza sole...
chissà se tu hai mai pensato
che l’amore genera amore.